broń w zwarciu:
* miecze: Najczęstsze typy mieczy obejmowały * khanda * (podwójnie obciążony, zakrzywiony), * talwar * (jednoosobowy, zakrzywiony), * katar * (sztylet z rękojeścią prostopadłą do ostrza) i * kirpan * (ceremonialny miecz z zakrzywionym ostrzem).
* Spears: Były one niezbędne zarówno do pchania, jak i rzucania, i mogły być wykonane z drewna lub metalu.
* osie: Używany zarówno do cięcia i siekania, osie różniły się rozmiarem i designem, z niektórymi o podwójnych ostrzach.
* Makes: Wojownicy faworyzowali ciężkie broń z kolczastymi głowami.
* kluby: Prostsza, często improwizowana broń, zwykle wykonana z drewna.
* łuki i strzałki: Broń pierwotna dystansowa, która była używana zarówno przez żołnierzy stóp, jak i łuczników na koniu.
* Slings: Wykorzystali one pocisk z kamienia lub ołowiu, uruchamiając je ze znaczną siłą.
Broń dystansowa:
* oszczep: Cięższe niż włócznie, zostały one zaprojektowane do rzucania i mogą być wyposażone w kolczaste lub fletce.
* bumerangs: Chociaż nie tak powszechne jak inne broń, niektóre dowody sugerują ich użycie w niektórych regionach.
* katapulty: Te mechaniczne silniki oblężnicze uruchomiły duże pociski, w tym kamienie i płonące materiały.
* Silania oblężnicze: Do rozbicia fortyfikacji zastosowano inne rodzaje maszyn do oblężniczego, takie jak baranki.
Pancerz:
* Kaski: Chroniły one głowę i często były ozdobione grzebieniami lub rogami.
* Pancerz: Tarcze, napierśniki i rękawice były powszechne, wykonane ze skóry, metalu lub kombinacji materiałów.
Inne broń:
* trucizna: Niektóre broń, takie jak strzały lub sztylety, mogą być pokryte toksynami.
* broń ognia: Znane było zastosowanie płonących pocisków lub taktyki oblężniczej opartej na pożarach.
Godna uwagi broń w różnych epokach:
* Okres wedyjski (1500-500 pne): W tym czasie broń brązowa była powszechna, taka jak miecze, osie i groszki.
* okres Mauryan (322-185 pne): Mauryans byli znani z dobrze wyposażonej armii, w tym miecze, włóczni i łuków. Wykorzystali także słonie w wojnie.
* Okres Gupta (320-550 CE): W tej erze rozwój ulepszonej metalurgii, co prowadzi do silniejszej i bardziej wyrafinowanej broni, w tym żelaznych mieczy i zbroi.
* okres średniowieczny (1206-1526 n.): Muzułmańscy najeźdźcy wprowadzili nową broń, taką jak strzelnica i armaty, które znacząco wpłynęły na wojnę indyjską.
Należy pamiętać, że nie zawsze były to odrębne kategorie. Wojownicy często używali kombinacji broni opartej na ich roli, statusu społecznego i naturze konfliktu. Rozwój i wyrafinowanie broni w starożytnych Indiach odzwierciedlało jego ewoluujące strategie wojskowe i postęp technologiczny.