- Gladius :Krótki miecz, długości około 2 stóp, używany do walki w zwarciu.
- Pilum :Ciężka włócznia do rzucania, długa na około 6 stóp, używana do zakłócania formacji wroga i zmuszania ich do walki w zwarciu.
- Tarcza :Duża, prostokątna tarcza, wysoka na około 3 stopy, wykonana z drewna pokrytego skórą lub metalem, używana do obrony przed bronią wroga.
- Lorica Segmentata :Segmentowy pancerz płytowy wykonany z żelaza lub stali, używany do ochrony przed bronią wroga.
- Kasis :Metalowy hełm z osłonami policzkowymi, używany do ochrony przed bronią wroga.
- Kaligae :Solidne skórzane buty, używane do marszu i walki.
- Balteus :Skórzany pas noszony wokół talii, używany do trzymania gladiusa i pilum.
- Faszyna :wiązka chrustu lub trzciny używana do budowy fortyfikacji lub wypełniania okopów.
- Dolabra :Narzędzie używane do kopania okopów, budowania fortyfikacji i cięcia drewna.
- Wodonośny :Chorąży niosący sztandar legionu, zwany aquilą, czyli orłem ze srebra lub brązu na drzewcu. Orlik był symbolem legionu i uważany był za święty, co wymagało stałej straży. Utrata orła na polu bitwy była postrzegana jako wielka hańba i nieszczęście dla całego legionu.
- Buccina lub Cornu :Były to instrumenty służące do komunikacji, takie jak trąbki lub rogi, używane przez sygnalistów legionowych (buccinatory lub gzymsy) do przekazywania rozkazów i sygnałów na polu bitwy.
Legioniści nosili także rzeczy osobiste, takie jak żywność, woda, przybory kuchenne i narzędzia do codziennych zadań. Przedmioty te mogą się różnić w zależności od konkretnego legionu, misji i położenia geograficznego. Ogólnie rzecz biorąc, legioniści rzymscy byli dobrze przygotowani do walki i posiadali sprzęt niezbędny do wypełniania swoich obowiązków na polu bitwy.