Kamień: Do produkcji broni używano także różnych rodzajów kamienia, w tym obsydianu, chertu i kwarcytu. Kamień kształtowano poprzez dziobanie, szlifowanie i polerowanie, aby stworzyć broń o ostrych krawędziach i szpicach.
Kości zwierzęce: Kości zwierzęce, na przykład jelenie, łosie i żubry, były używane do wyrobu różnorodnej broni, w tym strzał, włóczni i maczug. Kości często ostrzono i utwardzano, podgrzewając je nad ogniem.
Drewno: Do wyrobu łuków, głównego składnika łuku i strzał, używano drewna. Łuki były zwykle wykonane z mocnego, elastycznego drewna, takiego jak jałowiec i jesion.
Pióra: Do wypuszczania strzał używano piór ptaków, takich jak orły, jastrzębie i sowy. Fletching pomógł ustabilizować lot strzały.
Ścięgno: Ścięgna, czyli twarda, włóknista tkanka łącząca mięśnie z kościami, były używane do wiązania grotów strzał i grotów włóczni z drzewcem oraz do mocowania piór do strzał.