* Quills: W XIX wieku głównym narzędziem do pisania były pióra, wykonane z piór gęsi lub innych dużych ptaków. Pióra zaostrzono do pewnego stopnia i zanurzono w kałamarzach, aby pisać.
* Kałamarze: Kałamarze to małe pojemniki zawierające atrament będący mieszaniną wody, pigmentów i innych materiałów. Aby pisać, uczniowie zanurzali pióra w kałamarzach.
* Pergamin: Pergamin był rodzajem papieru wytwarzanego ze skóry zwierząt, takich jak owce lub kozy. Pergamin był droższy od papieru, ale był też trwalszy i mniej podatny na rozdarcie.
* Papier: Papier wytwarzano z miąższu drzew, a w XIX wieku stawał się coraz bardziej powszechny, gdy jego produkcja stała się tańsza. Papier był mniej trwały niż pergamin, ale był wygodniejszy w użyciu.
* Ołówki: Ołówki wynaleziono w latach dziewięćdziesiątych XVIII wieku, ale powszechnie używano ich dopiero w połowie XIX wieku. Ołówki były wykonane z grafitu i można było nimi pisać na papierze bez użycia atramentu.
Inne materiały
* Plansze: Łupki to małe, płaskie kawałki skał łupkowych, których używano do pisania i rysowania. Uczniowie pisali na tablicach ołówkami łupkowymi, a swoją pracę mogli wymazywać, wycierając tabliczkę rękami lub szmatką.
* Rogacze: Hornbooki były małymi, prostokątnymi kawałkami drewna pokrytymi cienką warstwą rogu. Do nauki czytania dzieci używano Hornbooków, które zawierały alfabet, Modlitwę Pańską i inne podstawowe informacje.
* Tornistry: Tornistry służyły do przechowywania przyborów szkolnych, takich jak książki, tabliczki i ołówki. Tornistry szkolne były często wykonane ze skóry lub płótna i można je było nosić na ramieniu lub na plecach.
* Tablice: Tablice były dużymi tablicami używanymi w klasach do pisania i rysowania. Nauczyciele pisali kredą na tablicach, a uczniowie przepisywali informacje do swoich zeszytów.