Stało się to w 1951 roku i choć Marilyn Monroe nie była jedynym powodem, to wykorzystała swoje wpływy, aby zatrudnić Bakera. Klub w przeszłości odmawiał zatrudniania czarnoskórych wykonawców, ale popularność Monroe i zainteresowanie opinii publicznej, jakie przyniosło jej wsparcie, pomogły przełamać tę barierę.