Arts >> Sztuka i rozrywka >  >> Muzyka >> Śpiew

Jakie figury retoryczne zostały użyte w Żabie i Słowiku?

Przyjrzyjmy się figurom retorycznym zawartym w „Żabie i słowiku” Vikrama Setha:

1. Personifikacja:

* „Żaba zarechotała:«Urocza notatka!»”. (Żaba ma ludzką mowę i zdolność oceniania muzyki.)

* „Słowik zbladł ze strachu.” (Ptakowi przypisuje się ludzkie emocje strachu i bladości.)

* „A kiedy żaba zaczęła rechotać, zaśpiewała pieśń o miłości i nadziei.” (Słowik otrzymuje ludzkie cechy miłości i nadziei.)

2. Podobne:

* „Jej głos brzmiał jak srebrny dzwonek.” (To porównuje głos słowika do pięknego i delikatnego dźwięku srebrnego dzwonka.)

* „Jej głos jest jak aksamit, gładki i głęboki.” (Tutaj głos słowika porównywany jest do luksusowej i miękkiej faktury aksamitu.)

3. Metafora:

* „Jej piosenka była jak diament jasny, klejnot w nocy.” (Pieśń słowika zostaje podniesiona do poziomu cennego i błyszczącego klejnotu.)

* „Żaba, nadęła z dumy gardło.” (Ta metafora sugeruje zawyżone poczucie własnej wartości żaby, jakby jej gardło fizycznie rozszerzało się pod wpływem ego.)

4. Aliteracja:

* „Żaba zarechotała:«Urocza notatka!»”. (Powtarzanie dźwięku „c” podkreśla szorstki i surowy głos żaby.)

* „Jej głos brzmiał jak srebrny dzwonek, a jej piosenka była jasna jak diament.” (Powtarzanie dźwięku „s” stwarza wrażenie gładkości i piękna, podobne do dźwięków srebrnego dzwonka i diamentu.)

5. Asonans:

* „Żaba zarechotała:«Urocza notatka!»”. (Powtórzenie krótkiego dźwięku „o” w słowach „rechot” i „nuta” naśladuje chropawy i nieprzyjemny dźwięk żaby.)

* „Słowik zbladł ze strachu.” (Powtarzanie dźwięku „i” w słowach „słowik” i „strach” stwarza poczucie strachu i bezbronności.)

6. Ironia:

* Cały wiersz zbudowany jest na ironii, gdyż płytkie pochwały żaby i manipulacyjne zachowania prowadzą do upadku słowika.

* Samozwańcza wiedza muzyczna żaby jest ironią losu, ponieważ brakuje mu prawdziwego zrozumienia muzyki.

7. Hiperbola:

* „Żaba, nadęła z dumy gardło.” (Przesadna duma żaby uwydatnia jej arogancję i głupotę.)

* „Śpiewała całą noc, a jej głos był tak czysty.” (Przesadny śpiew słowika podkreśla jej poświęcenie i talent.)

Te figury retoryczne przyczyniają się do humoru, satyry i zawartego w wierszu przesłania o niebezpieczeństwach związanych z pochlebstwem i potrzebie poczucia własnej wartości.

Śpiew

Powiązane kategorie