Personifikacja to postać mowy, w której ludzkie cechy lub działania są przypisywane przedmiotom nieożywionym lub abstrakcyjnym ideom.
W tym przypadku zęby, które są przedmiotami nieożywionymi, otrzymują ludzką jakość „gadania”, która zwykle kojarzy się z ludźmi, którzy czują się zimno lub przestraszone. Stwarza to żywy obraz kogoś, kto drży w niekontrolowany sposób z powodu zimna lub strachu.