Chorał gregoriański jest formą monofonicznej pieśni sakralnej bez akompaniamentu w zachodnim chrześcijaństwie, rozwiniętą w średniowiecznej Europie. Może być śpiewany przez solistów lub chór. Chorał gregoriański został nazwany na cześć papieża Grzegorza I, któremu tradycyjnie przypisuje się jego kodyfikację w VI wieku.
Chorał gregoriański charakteryzuje się wykorzystaniem ograniczonego zakresu wysokości dźwięków, zwanego sześciokątem i poprzez zastosowanie melizmu , śpiewanie wielu nut na jednej sylabie. Melodie chorałów gregoriańskich często opierają się na tonach psalmów , które są prostymi formułami melodycznymi używanymi do recytacji psalmów.
Chorał gregoriański jest używany w Kościele rzymskokatolickim podczas odprawiania mszy i innych ceremonii liturgicznych. Jest również używany w niektórych innych wyznaniach chrześcijańskich, takich jak Kościół anglikański i Kościół luterański.
Chorał gregoriański uważany jest za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych form muzycznych w historii Zachodu. Chwalono ją za piękno, duchowość i zdolność do tworzenia poczucia wspólnoty i jedności wśród tych, którzy ją śpiewają.