1. Taniec współczesny: We współczesnym tańcu „głos” ruchu odnosi się do unikalnego stylu, techniki i ekspresji artystycznej każdego tancerza. Natomiast „chór” ruchu odnosi się do zsynchronizowanych lub skoordynowanych występów grupowych, które tworzą harmonijny spektakl wizualny.
2. Balet: W balecie klasycznym „głos” ruchu tkwi w precyzyjnych, płynnych i pełnych wdzięku ruchach poszczególnych tancerzy. „Chór” ruchu jest widoczny w zsynchronizowanych układach, formacjach i sekwencjach zespołowych wykonywanych przez corps de ballet (główną grupę tancerzy zespołu).
3. Teatr Muzyczny: W teatrze muzycznym „głos” ruchu odnosi się do sposobu, w jaki tancerze, aktorzy i performerzy wykorzystują ruch do przekazywania charakteru, emocji i historii. „Chór” ruchu obejmuje duże produkcje, w których wielu wykonawców bierze udział w zaaranżowanych tańcach i ruchach.
4. Taniec ludowy: Taniec ludowy obejmuje różne tradycyjne tańce z różnych kultur. „Głos” ruchu w tańcach ludowych reprezentuje unikalne kroki, wzory i rytmy charakteryzujące każdy taniec. „Chór” ruchu pojawia się, gdy grupa tancerzy wykonuje taniec, tworząc harmonijny pokaz dziedzictwa kulturowego.
5. Taniec nowoczesny: Taniec nowoczesny kładzie nacisk na ekspresyjne, swobodne ruchy, które pozwalają tancerzom autentycznie wyrazić siebie. „Głos” ruchu w tańcu współczesnym jest wysoce zindywidualizowany, natomiast „chór” polega na zbiorowej interpretacji choreografii przez grupę tancerzy.
Poprzez „głos i chór ruchu” uznajemy artystyczną indywidualność tancerzy, podkreślając jednocześnie siłę i wpływ zsynchronizowanych lub zbiorowych ruchów w tworzeniu oszałamiających wizualnie i emocjonalnie rezonujących występów.