1. T-Pain:T-Pain jest jednym z najbardziej znanych użytkowników automatycznego dostrajania. Posługuje się wyraźnym stylem wokalnym, charakteryzującym się nadmiernym wykorzystaniem funkcji korekcji wysokości tonu. Automatycznie dostrojony wokal T-Paina stał się jego charakterystycznym brzmieniem, a jego wczesne albumy, takie jak „Rappa Ternt Sanga” i „Epiphany”, szeroko wykorzystywały to narzędzie.
2. Cher:Cher to kolejna artystka znana z częstego korzystania z funkcji automatycznego dostrajania. W latach 90. spopularyzowała mocno przetworzony styl wokalny i wykorzystuje go przez całą swoją karierę. Piosenki Cher, takie jak „Believe”, pokazują wykorzystanie automatycznego dostrajania jako elementu artystycznego, a nie narzędzia czysto korygującego.
3. Britney Spears:Muzyka Britney Spears to kolejny przykład częstego stosowania funkcji automatycznego dostrajania. Począwszy od albumu „Blackout” Spears zaczęła stosować ciężkie przetwarzanie wokalu, a efekt stał się podstawą jej kolejnych wydawnictw. Utwory takie jak „Gimme More” i „Womanizer” zawierają automatycznie dostrojony wokal, będący celowym wyborem stylistycznym.
4. Kanye West:Kanye West był znany przez całą swoją karierę z eksperymentowania z różnymi technikami wokalnymi i efektami. Funkcja automatycznego dostrajania pojawia się często w wielu jego piosenkach, w tym w takich hitach jak „Stronger” i „Love Lockdown”. West używa funkcji automatycznego dostrajania do manipulowania i zniekształcania swojego wokalu, tworząc w swojej muzyce niepowtarzalne pejzaże dźwiękowe i atmosferę.
5. Future:Pochodzący z Atlanty raper i piosenkarz Future zyskał sławę dzięki swojemu charakterystycznemu, automatycznie dostrojonemu wokalowi. Często używa funkcji automatycznego dostrajania jako integralnej części swojego melodyjnego stylu rapowego, wykorzystując intensywną korektę wysokości tonu i wokodowanie, aby stworzyć swoje charakterystyczne brzmienie wokalu. Utwory takie jak „March Madness” i „Low Life” są przykładem wykorzystania przez niego automatycznego dostrajania.
Warto zauważyć, że automatyczne dostrajanie stało się powszechnym narzędziem we współczesnej produkcji muzycznej, a jego użycie niekoniecznie świadczy o braku talentu wokalnego. Stał się raczej kreatywnym narzędziem używanym przez artystów i producentów do ulepszania wokalu i manipulowania nim w celu uzyskania artystycznej ekspresji.