Oryginalny wokalista Layne Staley urodził się jako Layne Rutherford Staley 22 sierpnia 1967 w Kirkland w stanie Waszyngton. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał siedem lat i dorastał z matką. Zaczął brać narkotyki w młodym wieku, a w szkole średniej był uzależniony od heroiny. Pomimo zażywania narkotyków był utalentowanym muzykiem i zaczął grać w zespołach w okolicach Seattle.
W 1987 roku Staley poznał gitarzystę Jerry'ego Cantrella, który również zmagał się z uzależnieniem od narkotyków. Obaj utworzyli Alice in Chains, a zespół szybko zyskał zwolenników na scenie muzycznej w Seattle. Ich debiutancki album „Facelift” ukazał się w 1990 roku i odniósł komercyjny sukces. Drugi album zespołu, „Dirt”, ukazał się w 1992 roku i odniósł jeszcze większy sukces, osiągając pierwsze miejsca na listach przebojów Billboardu.
Uzależnienie Staleya od narkotyków w dalszym ciągu wymykało się spod kontroli i zaczął opuszczać koncerty i sesje nagraniowe. W 1996 roku trafił do szpitala po przedawkowaniu narkotyków, przez co zespół był zmuszony odwołać trasę koncertową. W kwietniu 2002 roku Staley został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu w Seattle w wyniku przedawkowania heroiny i kokainy. Miał zaledwie 34 lata.
Staley był utalentowanym muzykiem i autorem tekstów, a jego śmierć była wielką stratą dla świata muzycznego. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych wokalistów swojego pokolenia, a jego wpływ można usłyszeć w twórczości wielu innych zespołów.