To moja dusza wzywa imienia. Jak srebrno-słodko brzmiące języki nocą?

Linie pochodzą z wiersza „La Belle Dame sans Merci” Johna Keatsa.

Dusza poety wzywa go, by wysłuchał głosu kochanki, która w srebrnym świetle księżyca mówi tak „srebrnie słodko”, jak bicie srebrnych dzwonków w nocy, brzmiąc tak melodyjnie i uroczo.