- Les Misérables oparty jest na powieści Victora Hugo z 1862 roku pod tym samym tytułem. Na samą powieść duży wpływ wywarł ruch romantyczny, który kładł nacisk na emocje, indywidualizm i siłę wyobraźni.
- W okresie romantyzmu muzyka i poezja były ze sobą ściśle powiązane, a wiele wierszy pisano do śpiewania. Sam Hugo był utalentowanym poetą i autorem tekstów, a swoją powieść wzbogacił wieloma fragmentami lirycznymi, które miały być śpiewane.
2. Wpływ emocjonalny:
- Muzyka ma moc wywoływania emocji i tworzenia emocjonalnej więzi z publicznością.
- Oprawiając całą historię w muzykę, Les Misérables jest w stanie przekazać najskrytsze myśli i uczucia bohaterów w sposób, który byłby trudny do osiągnięcia za pomocą samego dialogu.
3. Opowiadanie historii poprzez piosenkę:
- Piosenki w Les Misérables służą jako narzędzie narracyjne, popychające historię do przodu i zapewniające wgląd w motywacje i konflikty bohaterów.
- Wykorzystanie muzyki pozwala spektaklowi w zwięzły i wciągający sposób opowiedzieć złożoną i wielowarstwową historię.
- Każda piosenka wnosi wkład w ogólny gobelin narracji, wywołując potężny emocjonalny wpływ na publiczność.
4. Katharsis i wspólne doświadczenie:
- Akt wspólnego śpiewania może stworzyć wśród publiczności poczucie wspólnoty i katharsis.
- Oglądając spektakl Les Misérables, widz staje się częścią zbiorowego doświadczenia, dzieląc emocje bohaterów i uniwersalne wątki opowieści.
5. Wybór artystyczny i wizja kompozytora:
- Ostatecznie decyzja o przekształceniu Nędzników w śpiewany musical była decyzją artystyczną dokonaną przez kompozytora Claude-Michela Schönberga i librecistę Alaina Boublila.
- Wierzyli, że historię najlepiej można opowiedzieć za pomocą muzyki, a piosenki wzmocnią emocjonalny wpływ i ogólne wrażenia teatralne.
Podsumowując, decyzja o uczynieniu „Nędzników” wszechśpiewanym musicalem jest zakorzeniona w wpływie ruchu romantycznego, emocjonalnej sile muzyki, skuteczności opowiadania historii za pomocą pieśni oraz artystycznej wizji kompozytora i librecisty.