- Metafora:„Kiedy pociąg jedzie w kółko”. Porównuje to pociąg do okręgu lub pętli, co sugeruje, że podróż jest powtarzalna i nigdy się nie kończy.
„Wszyscy jesteśmy w rynsztoku, ale niektórzy z nas patrzą w gwiazdy”. To porównuje stan ludzkości do bycia w rynsztoku, ale niektórzy ludzie mają bardziej optymistyczne nastawienie i patrzą w stronę gwiazd.
- Porównanie:„Rzeka płynie i nigdy nie zwalnia, jak czas na misji”. To porównuje przepływ rzeki do upływu czasu, co sugeruje, że oba są nieubłagane i nie do zatrzymania.
„Jak butelkowa rakieta, która w każdej chwili może wybuchnąć”. Porównuje to uczucia mówiącego do butelkowej rakiety, która zaraz eksploduje, co sugeruje, że jest on bliski utraty kontroli.
- Personifikacja:„Wiatr się wzmaga, powietrze staje się zimne, a księżyc wschodzi wysoko”. Nadaje to wiatrowi, powietrzu i księżycowi cechy ludzkie, co sugeruje, że żyją i mają intencje.
„Gwiazdy, księżyc, wszystkie zostały zdmuchnięte”. Sugeruje to, że gwiazdy i księżyc są jak zgaszone świece.
- Aluzja:„Jak zmarszczki na stawie, rozbawiłeś mnie do łez”. Nawiązuje to do słynnego cytatu starożytnego greckiego filozofa Platona, który powiedział:„Nie warto żyć bez zbadania życia”.
- Hiperbola:„Sprawiłeś, że poczułem, że żyję, a teraz cię nie ma i czuję, że umieram”. Wyolbrzymia to poczucie straty i żalu mówiącego, sugerując, że jest ono tak intensywne, że wolałby umrzeć, niż żyć bez utraconej osoby.