1. Muzyczne dziedzictwo Wiednia: Wiedeń słynie z bogatego dziedzictwa muzycznego, którego początki sięgają XVIII wieku. Miasto było domem dla najwybitniejszych kompozytorów, muzyków i dyrygentów, w tym Wolfganga Amadeusza Mozarta, Franza Schuberta, Johanna Straussa i Gustava Mahlera. Udział w symfonii był postrzegany jako sposób na zanurzenie się w tej bogatej tradycji muzycznej i docenienie twórczości tych legendarnych postaci.
2. Prestiż społeczny: Uczestnictwo w symfonii było w wiedeńskim społeczeństwie uważane za oznakę statusu społecznego i elegancji. Na koncerty symfoniczne często uczęszczały wyższe warstwy społeczne, w tym członkowie rodziny królewskiej, arystokraci, dyplomaci i intelektualiści. Bycie widzianym na symfonii było sposobem na pokazanie wyrafinowanego gustu i pozycji społecznej.
3. wzbogacanie kulturowe: Symfonia stwarzała okazję do wzbogacenia kulturowego i stymulacji intelektualnej. Podczas występów zaprezentowano nie tylko muzykę klasyczną, ale także utwory współczesne, dzięki czemu uczestnicy mogli być na bieżąco z najnowszymi trendami muzycznymi i poszerzać swoją wiedzę muzyczną.
4. Wirtuozeria muzyczna: Wiedeńskie orkiestry symfoniczne słynęły z wyjątkowej muzykalności i wirtuozerii. Konzerthaus i Musikverein, dwie z najbardziej prestiżowych sal koncertowych Wiednia, stanowiły idealne miejsce, aby docenić umiejętności i talent tych światowej klasy muzyków.
5. Zgromadzenie społeczności: Symfonia była również postrzegana jako miejsce, w którym społeczność mogła się spotkać i dzielić we wspólnym doświadczeniu muzycznym. Dało to możliwość interakcji społecznych, wymiany kulturalnej i poczucia przynależności.