W młodości Beethoven przeszedł ścisłe szkolenie muzyczne pod okiem swojego ojca, Johanna van Beethovena. To właśnie w tym czasie rozwinął zdyscyplinowane podejście do ćwiczeń. Biografowie zauważyli, że Beethoven spędzał kilka godzin dziennie na ćwiczeniu gry na fortepianie, studiowaniu teorii muzyki i komponowaniu. Już jako cudowne dziecko słynął z długotrwałej praktyki, demonstrując swoją pasję i zaangażowanie w muzykę.
W miarę jak Beethoven dojrzewał i zyskiwał uznanie jako wirtuoz pianisty i kompozytora, jego rutynowe ćwiczenia nadal były rygorystyczne. Mówi się, że często zaczynał dzień wcześnie rano, poświęcając godziny na ćwiczenia gry na pianinie. Skrupulatnie pracował nad ćwiczeniami technicznymi, gamami, arpeggio i utworami z własnych kompozycji oraz dzieł innych wielkich kompozytorów.
Beethoven spędzał także sporo czasu na improwizowaniu przy fortepianie. Improwizacja była istotnym aspektem jego muzycznego rozwoju i pozwoliła mu odkrywać nowe pomysły i swobodnie wyrażać swoją kreatywność. Spędzał godziny na eksperymentowaniu z melodiami, harmoniami i rytmami, często rozwijając tematy, które później stały się częścią jego kompozycji.
Chociaż trudno jest określić dokładną liczbę godzin, które Beethoven ćwiczył każdego dnia, oczywiste jest, że jego poświęcenie i zaangażowanie w rzemiosło odegrały znaczącą rolę w ukształtowaniu jego muzycznego geniuszu. Dzięki swojej niestrudzonej praktyce osiągnął niezwykłą biegłość techniczną, pogłębił swoje muzyczne zrozumienie i pozostawił trwałe dziedzictwo jako jeden z największych kompozytorów wszechczasów.