Możemy jednak zrozumieć, dlaczego można rozważyć taki akt, opierając się na kontekście książki:
* Desperacja: Więźniowie żyją w stanie skrajnej desperacji, w obliczu głodu, chorób i ciągłego zagrożenia śmiercią. Strażnicy stanowią symbol ich ucisku, a akt przemocy może zostać odebrany jako desperacka próba przeciwstawienia się ich bezsilności.
* Utrata ludzkości: Nieludzkie warunki panujące w obozach odczłowieczają zarówno więźniów, jak i strażników. Więźniowie mogą postrzegać strażników jako mniej niż ludzi, co ułatwia rozważenie stosowania wobec nich przemocy.
* Pragnienie zemsty: Brutalne traktowanie i poniżanie więźniów może podsycić pragnienie zemsty, nawet jeśli jest to daremny i niebezpieczny czyn.
* Całkowite wyczerpanie i zamieszanie: Ciągłe cierpienie i utrata nadziei mogą prowadzić do nieprzewidywalnych i irracjonalnych zachowań, potencjalnie prowadzących do wybuchów przemocy.
Należy jednak pamiętać, że „Noc” to fikcyjna relacja oparta na własnych doświadczeniach Wiesela. Konkretny czyn, o którym wspomniałeś, mógł nie mieć miejsca w rzeczywistości.
Książka skupia się przede wszystkim na walce więźniów o zachowanie człowieczeństwa i nadziei w obliczu niewyobrażalnego cierpienia. Desperacja i przemoc to aspekty tej sytuacji, ale książka przede wszystkim podkreśla psychologiczny wpływ Holokaustu.