* Klasa robotnicza: Siłą napędową rewolucji była miejska klasa robotnicza, cierpiąca z powodu biedy, bezrobocia i trudnych warunków pracy. Kierowała nimi zwłaszcza chęć poprawy standardów życia i reform społecznych.
* Studenci: Studenci uniwersytetów paryskich byli aktywni w ruchu rewolucyjnym. Często byli to radykalni intelektualiści, którzy promowali ideały republikańskie i sprawiedliwość społeczną.
* Mali sklepikarze i rzemieślnicy: Grupa ta, stojąca w obliczu konkurencji ze strony większych przedsiębiorstw, poczuła się uciskana przez politykę gospodarczą i poparła wezwanie do zmian społecznych i gospodarczych.
* Republikanie: Były to osoby opowiadające się za republikańską formą rządów, przeciwstawiające się monarchii i związanym z nią strukturom władzy.
* Liberałowie: Wielu liberałów, niekoniecznie rewolucyjnych, poparło obalenie monarchii w nadziei na utworzenie bardziej liberalnego i demokratycznego rządu. Pragnęli większych swobód indywidualnych i praw politycznych.
* Nacjonaliści: Niektóre grupy, zwłaszcza te z regionów poza Paryżem, postrzegały rewolucję jako okazję do dążenia do większej autonomii lub niezależności od rządu centralnego.
Należy pamiętać, że nie były to zjednoczone grupy o wspólnych celach. Rewolucja była napędzana przez różnorodne motywacje i cele. Chociaż zebrali się, aby obalić monarchię, różne frakcje szybko starły się w sprawie przyszłego kierunku rewolucji.