Palenie krzyża miało dla KKK także duże znaczenie historyczne. Płonący krzyż był symbolem Templariuszy, średniowiecznego chrześcijańskiego zakonu wojskowego kojarzonego z wyprawami krzyżowymi. KKK postrzegali siebie jako współczesnych krzyżowców walczących w obronie białej supremacji i protestanckiego chrześcijaństwa. Paląc krzyże, KKK odwoływała się do tej historycznej symboliki, aby legitymizować swoje działania.
Oprócz znaczenia symbolicznego palenie krzyża było również wykorzystywane przez KKK jako forma wojny psychologicznej. Spalenie krzyża we wspólnocie często powodowało strach i niepokój, zakłócając codzienne życie i sprawiając, że ludzie czuli się zagrożeni. Dla KKK był to sposób na zademonstrowanie swojej siły i kontroli, przypominając swoim celom, że są stale zagrożeni.
Palenie krzyży pozostaje silnym symbolem nienawiści i rasizmu kojarzonego z KKK i innymi grupami białej supremacji. W wielu jurysdykcjach uważa się to za przestępstwo z nienawiści i przyjęto przepisy kryminalizujące palenie krzyży w celu zastraszenia lub terroryzowania.