Zabójstwo Juliusza Cezara było kluczowym momentem, który radykalnie zmienił bieg historii Rzymu. Motywacją do wydarzenia były różne czynniki, w tym rosnąca koncentracja władzy Cezara, jego lekceważenie tradycji i instytucji republikańskich oraz obawy części senatorów, że aspiruje do zostania królem, co skutecznie zakończy Republikę Rzymską.
W idy marcowe, gdy Cezar wchodził do sali Senatu, został otoczony i zadźgany nożem przez grupę spiskowców. Według przekazów historycznych Cezar został 23 razy dźgnięty nożem przez wielu senatorów. Zabójstwo zszokowało Rzym i zapoczątkowało okres niestabilności politycznej znany jako wojna domowa wyzwolicieli, który trwał od 43 do 42 roku p.n.e.
Po zabójstwie Cezara jego zwolennicy, na czele z Markiem Antoniuszem i Oktawianem (później znanym jako August Cezar), zaangażowali się w walkę o władzę przeciwko zabójcom i ich sojusznikom. Konflikt ten ostatecznie doprowadził do Drugiego Triumwiratu i serii wojen domowych, które oznaczały przejście Republiki Rzymskiej do Cesarstwa Rzymskiego.
Ostatecznie Idy marcowe stanowią punkt zwrotny w historii Rzymu. Oznaczało to koniec Republiki Rzymskiej i utorowało drogę do ustanowienia Cesarstwa Rzymskiego, które przez wieki miało dominować w starożytnym świecie.