Bernie Leadon miał silne zamiłowanie do country i bluegrassu, podczas gdy styl zespołu zmierzał w stronę rocka napędzanego harmonią. Rosnący pop-rockowy kierunek The Eagles kolidował z muzycznymi preferencjami Leadona.
Spór dotyczący wpływu twórczości
Leadon czuł, że pisanie piosenek i produkcja zespołu były w coraz większym stopniu zdominowane przez Glenna Freya i Dona Henleya, co ogranicza jego wkład twórczy. Spowodowało to napięcia w zespole, ponieważ wkład Leadona zaczął być przyćmiony.
Powody osobiste i niezadowolenie
Leadon miał także osobiste powody, aby opuścić Orły. Zmagał się z uzależnieniem od narkotyków, co wpłynęło na jego zdolność do pełnego uczestnictwa w działalności zespołu. Dodatkowo zaczął czuć się niezadowolony z rosnącej sławy zespołu i związanej z nią presji.
Dążenie do kariery solowej
Odejście Leadona pozwoliło mu realizować własne zainteresowania muzyczne i rozpocząć karierę solową. W 1977 roku wydał swój debiutancki solowy album „Natural Progressions”.
W poszukiwaniu muzycznej ewolucji
Odejście Leadona dało Eaglesom możliwość dalszego odkrywania ewoluującego stylu i kierunku muzycznego, co doprowadziło do kultowego brzmienia i sukcesu albumów takich jak „Hotel California” i „The Long Run”.