W latach 70. Bowie skierował się w stronę muzyki inspirowanej soulem, funkiem i R&B, wydając albumy takie jak „Young Americans” i „Station to Station”. Pod koniec lat 70. i na początku 80. przyjął styl elektroniczny i nowofalowy, czego przykładem jest kultowy album „Low” i przebojowy singiel „Let's Dance”.
Przez następne dziesięciolecia Bowie w dalszym ciągu przekraczał granice gatunkowe, eksplorując art rock, muzykę eksperymentalną, a nawet industrial rock, wydając albumy takie jak „Scary Monsters (and Super Creeps)” i „Outside”. W swojej karierze często łączył elementy rocka, popu, elektroniki, soulu, awangardy i nie tylko.
Podsumowując, muzyka Davida Bowiego obejmuje szeroką gamę gatunków, co utrudnia przypisanie go do jednej kategorii. Nieustannie przesuwał muzyczne granice i stworzył różnorodny katalog, który wymyka się łatwej klasyfikacji.