Wrzeciono, wrzeciono moje,
Sznurek i skręt, mój sznurek wrzecionowy.
W moim małym narożnym pokoju,
Spędzę swój dzień.
(Zwrotka 2)
Kręć się, kręć, kręci się moje wrzeciono,
Zamieniając marzenia w nici i perły.
Historie ożywają w locie,
Gdy moje wrzeciono brzęczy przez noc.
(Chór)
Sznurek i kręcenie, moje wrzeciono, kochanie,
Z każdym skrętem zbliża się radość.
W tym cichym, księżycowym mroku,
Znajduję ukojenie w twoim krośnie.
(Zwrotka 3)
Opowiedz historię o niewypowiedzianej miłości,
O odważnych bohaterach i starych zamkach.
O przygodach dalekich i szerokich,
Po chwili odezwało się moje wrzeciono.
(werset 4)
Teraz wątki się wyczerpują,
Czas spać, moje wrzeciono jest powolne.
Szepcząc tajemnice nocy,
Dobranoc, moje wrzeciono, do następnego świtu.
(Chór)
Sznurek i kręcenie, moje wrzeciono, kochanie,
Z każdym skrętem zbliża się radość.
W tym cichym, księżycowym mroku,
Znajduję ukojenie w twoim krośnie.
(Most)
O wrzeciono, wierny mi przyjacielu,
Przynosisz zarówno komfort, jak i radość.
Choć noce mogą być długie,
Twoje towarzystwo, piosenka mojego wrzeciona.
(Chór)
Sznurek i kręcenie, moje wrzeciono, kochanie,
Z każdym skrętem zbliża się radość.
W tym cichym, księżycowym mroku,
Znajduję ukojenie w twoim krośnie.
(Zakończenie)
W tej mojej skromnej komnacie,
Z moim wrzecionem sny się splatają.
Wirujące przędze rozkoszy życia,
Wrzeciono śpiewa przez te ciche noce.