Jednak ich szczęście zostaje przerwane, gdy mężczyzna umiera, a kobieta ma złamane serce. Opłakuje utraconą miłość, ale pocieszenie znajduje w muzyce, którą wspólnie stworzyli. Piosenki, które śpiewali, stały się dla niej sposobem na nawiązanie kontaktu z jego pamięcią i utrzymanie jego ducha przy życiu.
Z biegiem czasu kobieta odkrywa, że jej miłość do utraconego partnera jest nadal silna i znajduje sposób na wyrażenie swoich uczuć poprzez własną muzykę. Pisze i śpiewa piosenki, które celebrują ich miłość i radość, którą dzielili.
W ten sposób czternasta pieśń staje się symbolem trwałej mocy miłości i zdolności muzyki do pokonywania strat i niesienia pocieszenia. To przypomnienie, że nawet gdy ktoś, kogo kochamy, odejdzie, miłość, którą dzieliliśmy, może przetrwać dzięki muzyce, którą wspólnie tworzymy.