1. Metafora: Swift używa metafory „zepsutego medalionu”, aby przedstawić swój rozbity związek:_ „I nie mogę powiedzieć ci „cześć” i nie wiem dlaczego… Bo może to nie nasz czas, teraz nie jest nasz czas, ale to nie znaczy, że to był kiedykolwiek nasz czas... Więc nie dzwoń do mnie, zasuń kurtynę Cichy medalion, udając, że tego nie wiem"_
2. Powtórzenie: Swift skutecznie podkreśla określone teksty, powtarzając je w całym utworze. Wiersze _„Na zawsze”_ i _„Może zgubiliśmy się w tłumaczeniu”_ są przykładami.
3. Aliteracja: Swift używa aliteracji, aby stworzyć przyjemny efekt dźwiękowy. Na przykład w _ „Nie dzwoń do mnie, zasuń kurtynę” _ (spółgłoska „D”).
4. Rym: Piosenka zawiera zawiłe schematy rymów, obejmujące zarówno rymowanki końcowe (np. zamknięte – wiem to, udawanie zasłon), jak i rymowanki wewnętrzne (np. czas-teraz).
5. Personifikacja: Swift uosabia tę relację, sprawiając, że wydaje się ona żywa i ludzka. Na przykład w _„W twojej sypialni pada deszcz... wszystko jest nie tak”_
6. Zablokowanie: Piosenka zawiera enjambment, w którym frazy przechodzą z jednego wiersza do drugiego bez żadnej interpunkcji, tworząc wrażenie płynności. Na przykład:
_ „Gdybym go chciał, poprosiłbym go…
Spotkać się ze mną tutaj"_