Wiersze w Gitanjali charakteryzują się motywami duchowymi, wykorzystaniem obrazów i muzykalnością. Wiersze często eksplorują relację między jednostką a boskością, są pełne aluzji do natury i piękna świata. Na uwagę zasługuje również sposób użycia języka przez Tagore'a, ponieważ często używa prostego, codziennego języka do wyrażania złożonych i głębokich idei.
Gitanjali był chwalony za swoje piękno i wgląd w kondycję ludzką. Uważana jest za jedno z największych dzieł literatury indyjskiej i została przetłumaczona na wiele języków. Wiersze w języku Gitanjali są nadal czytane i podobają się ludziom na całym świecie.
Oto niektóre z głównych tematów Gitanjali:
* Relacja między jednostką a boskością: Wiele wierszy Gitanjali bada związek między duszą ludzką a Bogiem. Tagore pisze o tęsknocie duszy za zjednoczeniem się z boskością oraz celebruje radość i pokój, jakie płyną z tego zjednoczenia.
* Piękno natury: Tagore był wielkim miłośnikiem przyrody, a wiele wierszy w Gitanjali jest wypełnionych opisami świata przyrody. Pisze o pięknie kwiatów, drzew i zwierząt oraz celebruje wzajemne powiązania wszystkich żywych istot.
* Znaczenie miłości: Tagore wierzył, że miłość jest najpotężniejszą siłą na świecie i pisze o miłości w wielu różnych jej postaciach. Pisze o miłości między rodzicami i dziećmi, miłości między przyjaciółmi i miłości między kochankami. Pisze także o miłości Boga do człowieka.
* Poszukiwanie prawdy: Tagore był poszukiwaczem prawdy, a wiele wierszy Gitanjali zgłębia ludzkie poszukiwanie znaczenia i zrozumienia. Pisze o tym, jak ważne jest kwestionowanie wszystkiego i celebruje radość odkrywania.
Gitanjali to potężny i poruszający zbiór wierszy, które oferują unikalne spojrzenie na kondycję ludzką. Wiersze te są pełne piękna, mądrości i wnikliwości i nadal inspirują ludzi na całym świecie.