W chwilach ciszy szepczę słowa
Słyszałem, jak cicho płyną łzy
Język niewysłuchanych modlitw
Echa pragnień, których nie mogłem znieść
(Przed refrenem)
Na rozległym obszarze wszechświata,
Moje życzenia wydawały się stracone bez celu.
Ale wciąż jak ptak, wzbijałem się w górę,
Szukając odpowiedzi, mój duch ryczy.
(Chór)
Niewysłuchane modlitwy rezonują wewnątrz,
Symfonia tęsknoty, która nie gaśnie.
Przez ciemność i wątpliwości prowadzą mnie,
Szepcząca nadzieja, niech przyjdzie, co może.
(Zwrotka 2)
W nocnej ciszy zastanawiam się dlaczego
Mój głos wydaje się blaknąć pośród nieba.
Jednak w każdej próbie i każdym teście
Odporność znajduję w uczciwych poszukiwaniach życia.
(Przed refrenem)
Pośród szeptów kosmicznego planu,
Nasłuchuję znaków, jak ukryty sen.
Poprzez echa ciszy upieram się,
Niewysłuchane modlitwy mają swój własny zwrot.
(Chór)
Niewysłuchane modlitwy rezonują wewnątrz,
Symfonia tęsknoty, która nie gaśnie.
Przez ciemność i wątpliwości prowadzą mnie,
Szepcząca nadzieja, niech przyjdzie, co może.
(Most)
W chwilach rozpaczy, gdy myśli się zderzają,
Znajduję pocieszenie w innych, którzy się zwierzyli.
Ich historie prób, odważnych podróży,
Zainspiruj mnie do przyjęcia każdej fali życia.
(Zwrotka 3)
Więc modlę się dalej, choć odpowiedzi umykają,
Bo w głębi tęsknoty kryje się siła.
Niewysłuchane modlitwy stają się cichymi przewodnikami,
Naucz mnie akceptować kręte fale życia.
(Przed refrenem)
Pośród szeptów kosmicznego planu,
Nasłuchuję znaków, jak ukryty sen.
Poprzez echa ciszy upieram się,
Niewysłuchane modlitwy mają swój własny zwrot.
(Chór)
Niewysłuchane modlitwy rezonują wewnątrz,
Symfonia tęsknoty, która nie gaśnie.
Przez ciemność i wątpliwości prowadzą mnie,
Szepcząca nadzieja, niech przyjdzie, co może.
(Zakończenie)
W symfonii niewysłuchanych modlitw,
Znajduję odwagę, by stawić czoła nieznanym schodom.
Bo w podróży życia przyszedłem zobaczyć,
Niewysłuchane modlitwy uwolniły mojego ducha.