Niech życie, którym żyję, mówi za mnie,
Moje czyny, świadectwo moich dni.
Niech moje czyny będą moim dziedzictwem,
Opowieść o miłości, nadziei i uwielbieniu.
(Zwrotka 1)
W każdym uśmiechu, który daję,
Niech współczucie naprawdę zamieszka.
W każdej dłoni, którą pożyczam,
Niech błogosławieństwo odnajdzie się w środku.
(Przed refrenem)
Niech moje słowa będą delikatnym deszczem,
Ugasić pragnienie serc i dusz.
Niech mój głos będzie melodią,
Podnoszące na duchu, czyniące je całością.
(Chór)
Niech życie, którym żyję, mówi za mnie,
Moje czyny, świadectwo moich dni.
Niech moje czyny będą moim dziedzictwem,
Opowieść o miłości, nadziei i uwielbieniu.
(Zwrotka 2)
Poprzez próby i cierpienia,
Niech moja siła będzie inspiracją.
W chwilach radości i obfitości,
Obym mógł uczestniczyć w świętowaniu miłości.
(Przed refrenem)
Niech moje kroki zostawią ślad,
Prowadzenie innych na ich drodze.
Niech moja obecność przyniesie ukojenie,
Światło w najciemniejszy dzień.
(Chór)
Niech życie, którym żyję, mówi za mnie,
Moje czyny, świadectwo moich dni.
Niech moje czyny będą moim dziedzictwem,
Opowieść o miłości, nadziei i uwielbieniu.
(Most)
W rozległym gobelinie życia,
Obym utkał wzór życzliwości.
Nićmi współczucia i łaski,
Uszyte z miłością, na zawsze splecione.
(Chór)
Niech życie, którym żyję, mówi za mnie,
Moje czyny, świadectwo moich dni.
Niech moje czyny będą moim dziedzictwem,
Opowieść o miłości, nadziei i uwielbieniu.
(Zakończenie)
Kiedy odejdę, pozwól mi być zapamiętanym,
Nie dla majątku i ziemskich zysków,
Ale za miłość, którą dałem, radość, którą dzieliłem,
Opuszczam świat lepszy niż był zanim przyszedłem.