Powtarzający się refren w całej piosence podkreśla poczucie bycia zapomnianym:„Jestem zapomniany/jestem nieistotny/nieistotny”. Jednostka czuje się przyćmiona przez innych i zagubiona w tłumie, kwestionuje własne istnienie i zastanawia się, czy ktoś naprawdę ją zauważa i się o nią troszczy.
Piosenka dotyka także kontrastu pomiędzy pozorami zewnętrznymi a wewnętrznymi zmaganiami. Bohater może sprawiać wrażenie siły i pewności siebie, ale w głębi duszy zmaga się z niepewnością i strachem przed zapomnieniem. Zdanie „Nikt mnie nie słyszy i nie mogę oddychać / Jestem niewidzialny, nie widzą mnie” podkreśla tę rozbieżność między wyglądem zewnętrznym a wewnętrznym niepokojem.
Piosenka eksploruje także ideę szukania ukojenia w muzyce i znajdowania ujścia dla emocji. Bohaterka znajduje ukojenie w procesie twórczym, wykorzystując go jako sposób na wyrażenie swoich uczuć i nawiązanie kontaktu z innymi, którzy mogą zrozumieć jego ból.
Ostatecznie „Forgotten” oddaje surowe emocje kogoś, kto zmaga się z poczuciem izolacji i małości, tęskniąc za uznaniem i połączeniem w świecie, który zdaje się je przeoczyć.