(Werset)
W krainie tajemnic, gdzie żyją legendy,
Leży opowieść o pięknie, przy łagodnym przypływie morza.
Pani Jeziora, jej tajemnice nieznane,
Duch oczarowania w naszym własnym świecie.
(Werset)
Głęboko w mistycznych wodach, gdzie spełniają się marzenia,
Mieszka w swoim królestwie lśniącej rosy.
Z włosami jak kruk i oczami w kolorze głębokiego błękitu,
Pani Jeziora, jej istota jest prawdziwa.
(Werset)
Szepty na wietrze niosą jej imię,
Jej obecność głosiła dolinami i górami.
Tańczy przy świetle księżyca, pod rozgwieżdżonym niebem,
Rzucając zaklęcie, które nigdy nie umrze.
(Chór)
Och, Pani Jeziora, Twoje boskie piękno,
Urzeka nasze dusze miłością tak wzniosłą.
W Twoich wodnistych objęciach odnajdujemy ukojenie i spokój,
Na zawsze oczarowany Twoim wiecznym uwolnieniem.
(Werset)
Legendy mówią o jej mocy, by spełnić pragnienia serca,
Prowadząc zmęczonych podróżników, do marzeń, do których dążą.
Delikatnym dotykiem leczy zranione serca,
Przynosząc nadzieję tym, którzy stracili swoją część.
(Werset)
Pod wierzbami, gdzie płyną wody,
Wyłania się z łaską i promiennym blaskiem.
Jej suknia utkana jest z gwiezdnego pyłu i światła,
Wizja cudu, która napełnia nas zachwytem.
(Chór)
Och, Pani Jeziora, Twoje boskie piękno,
Urzeka nasze dusze miłością tak wzniosłą.
W Twoich wodnistych objęciach odnajdujemy ukojenie i spokój,
Na zawsze oczarowany Twoim wiecznym uwolnieniem.
(Most)
Kiedy mgła zaczyna się podnosić i świt wschodzi na nowo,
Znika w głębinach, w zasłonie mglistego błękitu.
Jednak jej duch pozostaje w sercach wszystkich,
Ponadczasowy strażnik miłości i zewu prawdy.
(Zakończenie)
O, Pani Jeziora, twoja legenda przetrwa,
Przez przyszłe pokolenia, twoja magia tak czysta.
W twoim wodnym królestwie, gdzie ulatniają się sny,
Na zawsze będziemy przyciągani do Twojego niebiańskiego światła.