Część I:Drzewa
- Wiersz rozpoczyna się od przedstawienia czytelnikom dużego, starego drzewa, które jest symbolem starożytnej mądrości.
- Opowiada o tym, jak drzewo było świadkiem historii ziemi, od zarania dziejów do chwili obecnej.
- Drzewo staje się metaforą zbiorowego doświadczenia i mądrości wszystkich żywych istot.
Część II:Mistrz
- Ta sekcja przedstawia tajemniczą postać znaną jako „mistrz”.
- Mistrz jest opisywany jako mądra, współczująca istota, która ma głęboką więź z naturą.
-Przechadza się wśród drzew, ucząc się od nich i obcując z duchem lasu.
Część III:Pieśń mistrza
- Mistrz zainspirowany jest drzewami i zaczyna śpiewać pieśń, która wykracza poza czas i przestrzeń.
- Poprzez swoją piosenkę dzieli się zgromadzoną wiedzą i mądrością wszystkich żywych istot.
- Drzewa przyłączają się do chóru, tworząc harmonijne połączenie natury i duchowości.
Część IV:Dziedzictwo
- W tej ostatniej części poeta wyobraża sobie przyszłość, w której pieśń mistrza zostanie zapamiętana przez przyszłe pokolenia.
- Drzewa stają się strażnikami tej pieśni, zapewniając, że jej przesłanie o jedności i mądrości będzie nadal rozbrzmiewać przez wieki.
Ogólnie rzecz biorąc, „Ballada o drzewach i mistrzu” celebruje wzajemne powiązania wszystkich żywych istot, piękno i mądrość świata przyrody oraz trwałą siłę sztuki, muzyki i opowiadania historii w ochronie dziedzictwa kulturowego.