Przez cały utwór Tankian maluje żywy obraz emocjonalnej izolacji, w której jednostki są uwięzione w swoich odrębnych rzeczywistościach, niezdolne do wzajemnego kontaktu i zrozumienia. Używa obrazów przestrzeni fizycznych, takich jak puste domy i jałowe krajobrazy, aby odzwierciedlić odczuwaną w nich pustkę.
Ponadto zastanawia się nad wpływem technologii i powierzchownych powiązań, podkreślając, że pomimo życia w epoce ciągłej komunikacji, w interakcjach międzyludzkich pozostaje pustka.
Ostatecznie „Empty Walls” jest wezwaniem do głębszych, autentycznych więzi, wyrazem pragnienia wyrwania się z emocjonalnych murów oddzielających ludzi i zdobycia bardziej satysfakcjonującego ludzkiego doświadczenia. Służy jako potężne przypomnienie o znaczeniu wspierania znaczących relacji i pielęgnowania emocjonalnego aspektu naszego życia.