W blasku zmierzchu wspomnienia się rozwijają,
Jak szepty nieopowiedzianej jeszcze historii.
Gdy zapada ciemność, budzi się zachwyt,
O tej godzinie zmierzchu marzenia znajdują swój bodziec.
(Chór)
Zmierzch, och zmierzch, chwila łaski,
Gdzie przeszłość i przyszłość obejmują.
W tej świętej przestrzeni duch wznosi się do lotu,
Prowadzona delikatnym światłem gwiazd.
(Zwrotka 2)
Płótno nieba pomalowane na odcienie złota,
Gdy słońce się żegna, jego historia została opowiedziana.
Tańczą świetliki, migocze żyrandol,
Oświetlające ścieżki, które prowadzą gdzieś blisko.
(Most)
Uściski Zmierzchu, sanktuarium pokoju,
Gdzie troski znikają, a zmęczone serca znajdują ukojenie.
Wśród ciszy rozbrzmiewa symfonia,
Kołysanka natury, która delikatnie otacza.
(Zwrotka 3)
Szepty miłości niesione przez wiatr,
Gdy kochankowie przechadzają się pod splecionymi drzewami.
Zmierzch tka swoją magię, rzucając zaklęcie,
Czas, który warto trzymać, smakować, och, tak dobrze.
(Chór)
Zmierzch, och zmierzch, chwila łaski,
Gdzie przeszłość i przyszłość obejmują.
W tej uświęconej przestrzeni duch wznosi się do lotu,
Prowadzona delikatnym światłem gwiazd.
(Zakończenie)
Kiedy zmierzch zanika i noc się zbliża,
Z wdzięcznością zatrzymujemy się, odrzucając strach.
Bo w ciszy zmierzchu odnajdujemy naszą drogę,
Do krainy snów, gdzie czekają cuda.