Spójrz, obcy na moją twarz
Jestem tylko kolejnym przypadkiem w tych niespokojnych czasach.
Mogę palić i żartować
I choćbyś miał coś do sprzedania,
Naprawdę mógłbym to wykorzystać.
Teraz, kiedy cię spotkałem,
Nie zabierzesz mnie ze sobą?
Mam dość tego miasta,
I cały ten hałas i pośpiech.
Chcę chodzić,
I muszę porozmawiać,
I chcę wiedzieć, że mogę to zrobić.
Widzę wszystkie kable, które łączą Cię z Twoim dniem,
A twój celuloidowy uśmiech sprawia, że chcę odlecieć,
Do mojego niekończącego się nieba,
Gdzie lira korbowa przychodzi śpiewać i grać,
I znowu jestem w drodze.
Po twoim ubraniu widzę, przyjacielu, że nie jesteś w moim typie,
Ale to jest w porządku; druga strona jest czasem najlepsza,
I gdybym mógł zobaczyć twój umysł, zrozumiałbym,
Ale nie ma już nic do znalezienia,
Nie ma nawet miejsca na imię,
Kiedy wszystko jest takie samo.
Teraz, kiedy cię spotkałem,
Nie zabierzesz mnie ze sobą?
Mam dość tego miasta,
I cały ten hałas i pośpiech.
Chcę chodzić,
I muszę porozmawiać,
I chcę wiedzieć, że mogę to zrobić.
Nie ma dla mnie miejsca, nie tutaj,
Lira korbowa nie może znaleźć melodii.
Jeśli przyjrzysz się życiu z tak bliska, zaciera się ono;
A jeśli będziesz się czegoś mocno trzymał, to nie zadziała,
Nie, jeśli jest mój,
Nawet nie nasz,
Nie, tylko dla ciebie,
W sam raz dla Ciebie.
Gruby człowieku,
To wszystko jest wokół ciebie, stary,
dookoła,
Muzyka sprawia, że jesteś, człowieku,
Przyjdź i przejedź się lirą korbową.