Piosenka zaczyna się od narratora opisującego ich poczucie samotności i izolacji. Mówią, że czują się, jakby „tonęli w półmroku” i „zagubili się w morzu twarzy”. Wyrażają także chęć ucieczki od obecnej sytuacji, śpiewając:„Chcę uciec, do miejsca, gdzie mogę być sobą”.
Refren piosenki daje wtedy promyk nadziei. Narrator śpiewa:„Jest światło, które świeci przez chmury, światło, które mnie prowadzi”. To światło reprezentuje nadzieję narratora na lepszą przyszłość i daje mu siłę do dalszego działania.
W drugim wersecie narrator opisuje, jak próbują znaleźć drogę przez depresję. Mówią, że „szukają słońca, ale chmury wciąż napływają”. Pomimo wyzwań, przed którymi stoją, narrator pozostaje zdeterminowany w poszukiwaniu szczęścia, śpiewając:„Nie poddam się, nie odpuszczę”.
Przejście utworu zapewnia chwilę refleksji. Narrator śpiewa:„Przeszedłem przez tak wiele, ale wciąż tu stoję”. Uznają swoje zmagania, ale także wyrażają swoją odporność. Narrator jest zdeterminowany, aby przezwyciężyć depresję i ma pewność, że w końcu odnajdzie szczęście.
W zakończeniu narrator powtarza ich przesłanie nadziei. Śpiewają:„Jest światło, które świeci przez chmury, światło, które mnie prowadzi”. To światło reprezentuje przekonanie narratora, że jest przed nim lepsza przyszłość, i daje mu siłę, by iść dalej.
Ogólnie rzecz biorąc, „Vanilla Twilight” to piosenka o walce z depresją i poszukiwaniu nadziei. Tekst piosenki wyraża poczucie izolacji, rozpaczy i tęsknoty za szczęściem narratora. Jednak pomimo wyzwań, przed którymi stoją, narrator pozostaje zdeterminowany, aby przezwyciężyć depresję i znaleźć lepszą przyszłość.