W świecie cieni i rozpaczy,
Kraina, w której ciemność wypełnia powietrze,
Poczułem, że ogarnia mnie strach,
Więzień własnego umysłu, taki ponury.
(Przed refrenem)
Pragnąłem ucieczki,
Sposób na przełamanie tego strasznego czaru,
Ale wokół mnie nie było żadnego kształtu,
Żadnego przebłysku nadziei, żadnego światła, które można by stłumić.
(Chór)
Znalazłem się w ścianie snu,
Uwięziony w tej niekończącej się nocy,
Dusza moja w agonii szuka pomocy,
Ale świat na zewnątrz jest zasłonięty przed moim wzrokiem.
(Zwrotka 2)
Wołałem o zbawienie,
Ale mój głos brzmiał na próżno,
Cienie tańczyły z radości,
I strach trawił moją żyłę.
(Przed refrenem)
W głębi rozpaczy powoli tonąłem,
Spadając w bezdenną otchłań,
Z każdą chwilą duch mój słabł,
Gdy ciemność spowijała każdy mój pocałunek.
(Chór)
Znalazłem się w ścianie snu,
Uwięziony w tej niekończącej się nocy,
Dusza moja w agonii szuka pomocy,
Ale świat na zewnątrz jest zasłonięty przed moim wzrokiem.
(Most)
Ale wtedy pojawił się promyk nadziei,
Łagodna obecność, łagodny refren,
Przez ciemność, kochane światło przewodnie,
A cienie powoli zaczęły zanikać.
(Zwrotka 3)
Wyciągnąłem rękę, chwytając światło,
I ściana snu zaczęła pękać,
Kiedy świat wokół mnie ujrzał światło dzienne,
Zostałem uwolniony od dręczącego bólu.
(Chór)
Znalazłem się w ścianie snu,
Uwięziony w tej niekończącej się nocy,
Ale teraz jestem wolny, ciemność zniknęła,
A piękno życia wypełnia mój wzrok.
(Zakończenie)
Wyłoniłem się z głębin rozpaczy,
Do świata odrodzonego i jasnego,
I kiedy objąłem świeże poranne powietrze,
Zdałem sobie sprawę, że wygrałem tę walkę.