1. Laski: Poziome linie przedstawiające wysokość nut. Każda pięciolinia jest powiązana z konkretnym instrumentem, głosem lub partią.
2. Uwagi: Symbole umieszczone na pięcioliniach wskazujące wysokość i czas trwania dźwięków. Nuty są reprezentowane przez owalne lub prostokątne główki z łodygami i flagami.
3. Klucze: Symbole umieszczone na początku każdej pięciolinii wskazujące zakres wysokości nut. Typowe klucze to klucz wiolinowy, klucz basowy i klucz altowy.
4. Linie słupkowe: Pionowe linie dzielące pięciolinię na takty lub takty. Każdy słupek reprezentuje określoną jednostkę czasu lub metr.
5. Sygnatury czasowe: Symbole umieszczone na początku partytury wskazujące metr lub liczbę uderzeń w takcie.
6. Kluczowe podpisy: Symbole umieszczone na początku pięciolinii wskazujące tonację kompozycji. Symbole te oznaczają, które nuty zostaną podniesione, a które obniżone za pomocą krzyżyków (#) lub bemolów (b).
7. Przypadki: Symbole umieszczane przed poszczególnymi nutami w celu tymczasowej zmiany ich wysokości poprzez podniesienie (#) lub obniżenie (b) nut.
8. Dynamika: Symbole lub skróty wskazujące intensywność lub głośność muzyki. Typowe oznaczenia dynamiczne obejmują forte (głośno), fortepian (miękko), crescendo (stopniowo zwiększając głośność) i decrescendo (stopniowo zmniejszając głośność).
9. Wskazania tempa: Słowa lub skróty określające prędkość lub tempo, w jakim należy wykonywać muzykę. Typowe terminy dotyczące tempa obejmują Allegro (szybkie), Adagio (wolne) i Moderato (umiarkowane).
10. Artykulacja: Symbole lub oznaczenia wskazujące, w jaki sposób należy grać nuty. Przykłady obejmują staccato (krótkie i oderwane), legato (gładkie i połączone) i tenuto (przytrzymane lub długotrwałe).
11. Frazowanie i ekspresja: Zakrzywione linie lub oznaczenia wskazujące frazowanie, frazowanie lub grupowanie nut w frazy muzyczne.
Oprócz tych podstawowych elementów partytury mogą zawierać również dodatkowe elementy, takie jak teksty, akordy gitarowe lub wskazania dotyczące określonych instrumentów lub technik muzycznych. Złożoność partytury zależy od charakteru kompozycji i może wahać się od prostych melodii po wyszukane aranżacje orkiestrowe.