Kiedy nuty rosną, mówi się, że rosną lub poruszają się wyżej. Jest to reprezentowane w nutach poprzez umieszczenie nut wyżej na pięciolinii. Gdy nuty przesuwają się w górę pięciolinii, częstotliwość fal dźwiękowych związanych z tymi nutami wzrasta, co skutkuje wyższym tonem.
I odwrotnie, gdy nuty spadają, mówi się, że obniżają się. W nutach jest to reprezentowane przez umieszczenie nut niżej na pięciolinii. Gdy nuty przesuwają się w dół pięciolinii, częstotliwość fal dźwiękowych maleje, co skutkuje niższym tonem.
Odstępy między nutami również odgrywają rolę w określeniu, czy wysokość dźwięku rośnie, czy spada. Interwały odnoszą się do odległości pomiędzy dwoma nutami na pięciolinii. Większe interwały, takie jak oktawy lub kwinty, wskazują na większe skoki wysokości tonu, podczas gdy mniejsze interwały, takie jak pół kroku lub całe kroki, wskazują na mniejsze zmiany wysokości tonu.
Ogólnie rzecz biorąc, różnica między nutami poruszającymi się w górę i w dół w zapisie nutowym zależy od rozmieszczenia nut na pięciolinii i odstępów między nimi. Elementy te współpracują ze sobą, tworząc linię melodyczną, która przekazuje wysokość i kierunek muzyki.