Przykładem muzyki absolutnej jest V Symfonia c-moll op. 2 Ludwiga van Beethovena. 67 . Skomponowany w 1808 roku, jest jednym z najsłynniejszych i najbardziej kultowych dzieł Beethovena. Symfonia ma charakter czysto instrumentalny i nie zawiera elementów programowych ani narracyjnych. Jest to utwór mocny i naładowany emocjonalnie, znany z charakterystycznego motywu otwierającego składającego się z czterech nut (krótko-krótko-krótko-długi), zwanego „motywem losu”.
V Symfonia Beethovena ukazuje jego mistrzostwo w strukturze muzycznej, harmonii i ekspresji emocjonalnej. Jest uważany za absolutne arcydzieło zachodniej muzyki klasycznej i nadal jest podziwiany za ponadczasowe piękno i muzyczną głębię.