1. atonalność:Schoenbergowi przypisuje się rozwój techniki atonalności, metody kompozytorskiej, która odrzuca tradycyjne centra i hierarchie tonalne, otwierając nowe możliwości eksploracji harmonicznej i melodycznej.
2. Technika dwunastotonowa:Schoenberg opracował technikę dwunastotonową, znaną również jako serializm, która polega na organizowaniu i manipulowaniu wszystkimi dwunastoma tonami skali chromatycznej bez uprzywilejowania żadnego tonu. Technika ta zapewniła systematyczne podejście do komponowania muzyki atonalnej i wpłynęła na twórczość wielu późniejszych kompozytorów.
3. Ekspresjonizm w muzyce:Schoenberg był czołową postacią ruchu ekspresjonistycznego w muzyce, który starał się przekazać intensywne emocje i subiektywne doświadczenia za pomocą niekonwencjonalnych form i technik muzycznych. Jego wczesne prace, takie jak „Pierrot Lunaire”, są przykładem tego ekspresyjnego podejścia.
4. Innowacje orkiestrowe:Dzieła orkiestrowe Schönberga, takie jak „Gurre-Lieder” i „Verklarte Nacht”, znane są z innowacyjnego wykorzystania orkiestracji, odkrywania nowych barw, tekstur i brzmień.
5. Teoria muzyki:Pisma teoretyczne Schönberga, zwłaszcza jego przełomowe dzieło „Teoria harmonii”, zaproponowały nowe ramy rozumienia i analizowania muzyki, rzucając wyzwanie tradycyjnej harmonii tonalnej i dostarczając wglądu w zasady strukturalne muzyki atonalnej.
6. Wpływ na serializm i muzykę powojenną:Idee Schönberga wywarły głęboki wpływ na kolejne pokolenia kompozytorów. Jego dwunastotonowa technika stała się podstawą serializmu, głównego nurtu kompozytorskiego okresu powojennego. Jego wpływ można usłyszeć w muzyce takich kompozytorów jak Anton Webern, Alban Berg, Pierre Boulez i Igor Strawiński.
7. Nauczanie i mentoring:Schoenberg był oddanym nauczycielem i mentorem wielu wybitnych kompozytorów i muzyków, w tym Johna Cage'a, Albana Berga i Antona Weberna. Jego praca pedagogiczna wniosła znaczący wkład w rozwój nowoczesnej edukacji muzycznej.