W „Pieśniach niewinności” poeta William Blake przyjmuje ton w dużej mierze optymistyczny, pogodny, pełen podziwu i niewinności. Ton wierszy w tym tomie jest często pogodny, radosny i pełen zachwytu nad pięknem natury, radością młodości i wrodzoną niewinnością dzieci, które są głównym tematem tomu.
Struktura:
- Krótkie wersety i zwrotki: Wiersze pisane są krótkimi, prostymi wersami i zwrotkami, co nadaje zbiorowi ogólne poczucie lekkości i łatwości czytania.
- Język graficzny: Blake używa dużo języka figuratywnego, takiego jak metafory i personifikacje, aby ulepszyć swoje opisy i stworzyć żywą i pobudzającą wyobraźnię atmosferę.
- Powtórzenie: Powtarzanie słów, zwrotów i obrazów to charakterystyczna cecha „Songs of Innocence”. To powtórzenie stwarza poczucie jedności, podkreśla ważne tematy i dodaje wierszom muzycznego charakteru.
- Aluzje biblijne: Blake włącza do swoich wierszy odniesienia i aluzje biblijne, czerpiąc z obrazów, postaci i tematów biblijnych, aby jeszcze bardziej rozwinąć duchowy i moralny wydźwięk zbioru.
- Obrazy duszpasterskie: Wiele wierszy znajdujących się w tym zbiorze odwołuje się do obrazów pastoralnych, czerpiąc inspirację z piękna i prostoty wiejskiego życia oraz natury. Obrazy te podkreślają nacisk na świat przyrody i niewinność dzieciństwa.
- Symbolika: Blake często posługuje się symboliką, w której przedmioty i elementy nabierają głębszych znaczeń wykraczających poza ich dosłowne reprezentacje. Ta symbolika dodaje wierszom warstwy złożoności, zachęcając czytelników do zagłębienia się w ich ukryte przesłania.
- Rym i rytm: Wiersze zawarte w „Pieśniach niewinności” wykorzystują różne schematy rymów i wzorce rytmiczne, co dodaje im muzykalności i zwiększa ich zapamiętywalność.