1. Wibracje strun: Szarpanie lub uderzanie w strunę banjo zaczyna wibrować. Struna wibruje tam i z powrotem, powodując szybką serię zmian ciśnienia powietrza w jej pobliżu.
2. Transmisja mostowa: Wibracje struny przenoszone są na mostek, czyli mały kawałek drewna lub metalu, który podtrzymuje struny i łączy je z korpusem banjo.
3. Rezonans płyty rezonansowej: Mostek przenosi wibracje strun na płytę rezonansową banjo, czyli dużą, cienką drewnianą powierzchnię z przodu banjo. Płyta rezonansowa wzmacnia wibracje, rezonując z nimi, powodując wibrację całej powierzchni.
4. Wzmocnienie komory powietrznej: Płyta rezonansowa jest przymocowana do pustego korpusu, tworząc komorę powietrzną wewnątrz banjo. Gdy płyta rezonansowa wibruje, powietrze wewnątrz komory wibruje współczulnie, jeszcze bardziej wzmacniając dźwięk.
5. Wzmocnienie pierścienia tonowego: Wiele banjo ma metalowy pierścień zamontowany wewnątrz obręczy, tuż pod płytą rezonansową. Pierścień tonowy wzmacnia dźwięk banjo poprzez odbicie i wzmocnienie wibracji dźwiękowych wytwarzanych przez struny i płytę rezonansową.
6. Odpowiedź szefa: Wibrująca płyta rezonansowa powoduje również wibracje główki banjo, czyli cienkiej membrany naciągniętej na obręcz. Wibracje głowicy przyczyniają się do ogólnego brzmienia i pomagają w projekcji go do przodu.
7. Efekt rezonatora: Niektóre banjo mają rezonatory, które są dodatkowymi komorami lub powierzchniami rezonansowymi przymocowanymi z tyłu lub po bokach instrumentu. Rezonatory wzmacniają dźwięk banjo, zapewniając dodatkowe wzmocnienie i tworząc bardziej złożony profil dźwiękowy.
W wyniku tych procesów wibracje strun są wzmacniane i emitowane na zewnątrz, tworząc charakterystyczny jasny, dźwięczny dźwięk banjo. Unikalna konstrukcja banjo, z wibrującymi strunami, rezonansową płytą rezonansową, komorą powietrzną i opcjonalnymi rezonatorami, przyczynia się do jego charakterystycznego i rozpoznawalnego dźwięku.