Dolna częstotliwość odcięcia (ωL) to częstotliwość, przy której napięcie wyjściowe spada o 3 dB w stosunku do wartości średniej częstotliwości. Podaje się go:
ωL =1/C_{cal} * R_{in}
Gdzie:
C_{in} to pojemność wejściowa tranzystora
R_{in} to rezystancja wejściowa tranzystora
- Górna częstotliwość graniczna (ωH):
Górna częstotliwość odcięcia (ωH) to częstotliwość, przy której napięcie wyjściowe spada o 3 dB w stosunku do wartości średniej częstotliwości. Podaje się go:
ωH =β/C_{na zewnątrz} * R_{na zewnątrz}
Gdzie:
β jest wzmocnieniem prądu przewodzenia tranzystora
C_{out} to pojemność wyjściowa tranzystora
R_{out} to rezystancja wyjściowa tranzystora
Odpowiedź częstotliwościową wzmacniacza ze wspólnym emiterem można wykreślić na wykresie Bodego, który jest wykresem napięcia wyjściowego (w dB) w funkcji częstotliwości (w Hz). Wykres Bode'go wzmacniacza ze wspólnym emiterem będzie miał nachylenie -20 dB/dekadę poniżej dolnej częstotliwości odcięcia i nachylenie -6 dB/dekadę powyżej górnej częstotliwości odcięcia.
Pasmo przenoszenia wspólnego wzmacniacza emiterowego można wykorzystać do zaprojektowania wzmacniaczy o określonych wymaganiach dotyczących szerokości pasma. Na przykład, jeśli do wzmocnienia sygnału o szerokości pasma od 10 Hz do 10 kHz wymagany jest wzmacniacz, wówczas dolna częstotliwość odcięcia wzmacniacza powinna być mniejsza niż 10 Hz, a górna częstotliwość odcięcia powinna być większa niż 10 kHz.