Dufay urodził się w Hainaut na terenie dzisiejszej Belgii, a większość swojej kariery spędził we Włoszech, gdzie służył jako śpiewak i kompozytor w kaplicy papieskiej w Rzymie oraz na dworze rodziny Este w Ferrarze. Dużo podróżował po Europie, odwiedzając Francję, Anglię i Holandię.
Muzykę Dufaya charakteryzuje wykorzystanie bogatej polifonii, złożonych rytmów i wyrazistych melodii. Skomponował różnorodne dzieła wokalne i instrumentalne, w tym msze, motety, pieśni świeckie i utwory instrumentalne. Jego muzyka wywarła ogromny wpływ i pomogła ukształtować rozwój muzyki zachodniej w XV wieku.
Dufay był także ważnym teoretykiem muzyki i napisał kilka traktatów o muzyce. Był pierwszym kompozytorem, który użył terminu „musica reservata” do opisania nowego stylu muzyki polifonicznej, bardziej złożonego i wyrafinowanego niż tradycyjna polifonia tamtych czasów.
Muzyka Dufaya jest nadal wykonywana i cieszy się popularnością, a on jest uważany za jedną z najważniejszych postaci w historii muzyki zachodniej.