1. W praktyce wykonawczej przywiązanie (znane również jako artykulacja lub frazowanie) odnosi się do sposobu, w jaki nuty są ze sobą połączone lub oddzielone. Różne typy załączników obejmują:
- Legato: Nuty są odtwarzane płynnie i ze sobą powiązane, bez zauważalnych przerw pomiędzy nimi.
- Staccato: Nuty grane są krótko i oddzielnie, z lekką przerwą pomiędzy każdą nutą.
- Tenuto: Noty wyceniane są według pełnej wartości, bez zauważalnego skrócenia.
- Przeniesienie: Nuty są grane z niewielką separacją, ale nie tak oderwane jak staccato.
2. W teorii muzyki przywiązanie może również odnosić się do relacji między akordami lub frazami muzycznymi. Na przykład mówi się, że akord, który jest ściśle powiązany z poprzednim akordem lub frazą, jest dołączony. Można to osiągnąć poprzez prowadzenie głosu, progresje harmoniczne lub inne techniki kompozytorskie.
3. W analizie muzycznej przywiązanie może odnosić się do emocjonalnego lub psychologicznego związku między utworem muzycznym a jego publicznością. To połączenie można stworzyć poprzez różne elementy muzyczne, takie jak melodia, harmonia, rytm i instrumentacja.
Ogólnie rzecz biorąc, przywiązanie do muzyki obejmuje sposoby łączenia lub oddzielania nut, akordów i fraz muzycznych, a także emocjonalny wpływ, jaki muzyka może mieć na słuchaczy.