Termin „forte fortepian” pochodzi od włoskich słów oznaczających „głośno” i „miękko”. Jest często używany w połączeniu z innymi oznaczeniami dynamicznymi, takimi jak „ff” (fortissimo, bardzo głośno) i „pp” (pianissimo, bardzo cicho).
„Fp” to powszechne oznaczenie dynamiczne w muzyce klasycznej, które można znaleźć w dziełach takich kompozytorów, jak Beethoven, Mozart i Chopin. Jest również stosowany w jazzie i innych współczesnych gatunkach muzyki.
Oprócz tego, że jest stosowane jako oznaczenie dynamiczne, „fp” może być również używane jako skrót od „fingerpicking”, techniki gitarowej polegającej na szarpaniu strun gitary palcami, a nie kostką.