Fortepian kciukowy, znany również jako mbira, kalimba lub sansula, to instrument muzyczny pochodzący z Afryki. Składa się z szeregu metalowych lub drewnianych zębów, które są szarpane kciukami. Fortepian kciukowy jest często używany w tradycyjnej muzyce afrykańskiej, a w ostatnich latach zyskuje na popularności w innych częściach świata.
Najstarsze znane fortepiany kciukowe pochodzą z XVI wieku. Pierwotnie wykonywano je z materiałów naturalnych, takich jak drewno, bambus czy tykwa. Zęby były wykonane z metalu lub kości i były ułożone na różne sposoby.
Uważa się, że fortepian kciukowy powstał w Afryce Zachodniej i z czasem rozprzestrzenił się na inne części Afryki. Obecnie występuje w wielu krajach Afryki, w tym w Zimbabwe, Kenii, Nigerii i Republice Południowej Afryki.
Fortepian kciukowy to wszechstronny instrument, na którym można grać różnorodną muzykę. Jest często używany w tradycyjnej muzyce afrykańskiej, ale może być również używany do odtwarzania innych gatunków muzyki, takich jak jazz, blues i folk.
Pochodzenie fortepianu kciukowego
Dokładne pochodzenie fortepianu kciukowego nie jest znane. Istnieje jednak kilka teorii na temat tego, jak do tego doszło.
Jedna z teorii głosi, że pianino kciukowe wywodzi się z ksylofonu. Ksylofon to instrument perkusyjny składający się z szeregu drewnianych prętów uderzanych młotkami. Fortepian kciukowy jest podobny do ksylofonu, ale jest mniejszy i gra się na nim kciukami, a nie młotkami.
Inna teoria głosi, że fortepian kciukowy wywodzi się z afrykańskiego łuku muzycznego. Łuk muzyczny to instrument jednostrunowy, na którym gra się poprzez szarpanie struny palcem. Fortepian kciukowy jest podobny do smyczka muzycznego, ale zamiast pojedynczej struny ma wiele zębów.
Fortepian kciukowy to wyjątkowy i fascynujący instrument, który ma długą i bogatą historię. Jest to wszechstronny instrument, na którym można odtwarzać różnorodną muzykę. Jest popularnym wyborem zarówno w przypadku tradycyjnej muzyki afrykańskiej, jak i innych gatunków muzycznych.