1. Wibrujące struny:Zasadniczym elementem wytwarzania dźwięku są wibracje strun. Kiedy muzyk szarpie lub napina strunę, zaczyna ona gwałtownie wibrować. To właśnie ta wibracja tworzy początkowy dźwięk.
2. Mostek:Struny przymocowane są do mostka, czyli małego kawałka drewna lub materiału kompozytowego umieszczonego pomiędzy korpusem a podstrunnicą. Mostek przenosi drgania strun na korpus instrumentu.
3. Płyta rezonansowa:Płyta rezonansowa, czyli górna płyta instrumentu, wykonana jest z cienkiego, rezonansowego drewna. Kiedy wibracje strun docierają do płyty rezonansowej, zaczyna ona wibrować współczująco. Płyta rezonansowa działa jak głośnik, wzmacniając i emitując dźwięk.
4. Pusty korpus:Instrumenty smyczkowe mają wydrążony korpus lub komorę wewnątrz. Wibrująca płyta rezonansowa wprawia w ruch powietrze wewnątrz ciała, tworząc efekt rezonansu, który wzmacnia i emituje dźwięk.
5. Rezonanse i harmoniczne:Kształt, rozmiar i materiały użyte do budowy korpusu instrumentu wpływają na rezonans i charakterystykę tonalną. Różne instrumenty mają różne konstrukcje i kształty korpusów, co przyczynia się do ich wyjątkowych właściwości dźwiękowych.
6. Struny i materiały:Rodzaj używanych strun, np. nylonowe, stalowe lub jelitowe, również wpływa na dźwięk. Napięcie i grubość strun wpływa na wysokość i barwę instrumentu.
7. Pozycje palców:Muzycy mogą zmieniać wysokość nut, dociskając palcami struny do gryfu. Zatrzymanie strun w różnych pozycjach zmienia długość wibracji strun, co skutkuje różnymi wysokościami.
8. Pętla sprzężenia zwrotnego:Wibracje strun, płyty rezonansowej i powietrza wewnątrz instrumentu tworzą pętlę sprzężenia zwrotnego, która podtrzymuje i wzmacnia dźwięk.
Podsumowując, wytwarzanie dźwięku z instrumentów smyczkowych obejmuje wibracje strun, przenoszenie wibracji na płytę rezonansową, rezonans płyty rezonansowej i korpusu oraz modyfikację wysokości dźwięku poprzez położenie palców. Połączenie tych czynników nadaje instrumentom smyczkowym charakterystyczne i piękne brzmienie.