Aby zagrać na harmonii, gracz delikatnie dotyka struny bokiem paznokcia, w jednym z określonych węzłów harmonicznych struny. Węzły te znajdują się w określonych ułamkach długości struny i są wyznaczane przez prawa fizyki oraz napięcie struny. Po dotknięciu w tych punktach struna wibruje w innym trybie, wytwarzając dźwięk o wyższej częstotliwości niż podczas normalnego grania.
Harmoniczne mogą być wytwarzane w różnych punktach struny, a każdy z nich daje inną wysokość. Najczęstszymi harmonicznymi są oktawa, kwinta, czwarta, tercja wielka i tercja mała. Harmoniczne te powstają poprzez dotknięcie struny odpowiednio w 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 i 1/6 jej długości.
Harmonijki można grać na dowolnym instrumencie smyczkowym, ale są one szczególnie powszechne w muzyce skrzypcowej. Skrzypkowie często używają harmonii, aby stworzyć szeroką gamę wyrazistych efektów, od delikatnych, połyskujących tonów po wznoszące się melodie.