1. Patronat królewski i arystokratyczny:
W epoce średniowiecza i renesansu muzycy często znajdowali zatrudnienie jako muzycy dworscy, finansowani przez rodzinę królewską lub zamożnych arystokratów. Występowali na imprezach towarzyskich, spotkaniach prywatnych i nabożeństwach religijnych.
2. Gildie i członkostwo w gildiach:
Gildie były powszechne w Europie, gdzie muzycy organizowali się w grupy, aby chronić swoje interesy i utrzymywać standardy zawodowe. Członkostwo w gildii zapewniało stabilność finansową i dostęp do możliwości wydajności.
3. Artyści uliczni i koncerty uliczne:
Muzycy uliczni istnieją od czasów starożytnych, zarabiając na publicznych występach na ulicach, targowiskach i tawernach. W ramach rekompensaty liczyli na hojność przechodniów.
4. Kościoły i instytucje religijne:
Kościoły i instytucje religijne zatrudniały muzyków do różnych ceremonii i rytuałów. Obejmowało to role takie jak organiści, śpiewacy chórów i kompozytorzy muzyki sakralnej.
5. Nauczanie muzyki:
Muzycy często uzupełniali swoje dochody, ucząc muzyki uczniów o różnym pochodzeniu i poziomie umiejętności. Może to obejmować prywatne lekcje, praktyki zawodowe lub stanowiska w instytucjach edukacyjnych.
6. Zwiedzanie i podróżowanie:
Muzycy czasami podróżowali z miejsca na miejsce, występując w różnych miastach i regionach, zarabiając na sprzedaży biletów i darowiznach od publiczności.
7. Komponowanie i sprzedaż nut:
Muzycy, którzy zdobyli uznanie dzięki swoim kompozycjom, mogli sprzedawać nuty swoich utworów, co pozwalało im na otrzymywanie tantiem i uzyskiwanie znacznych dochodów ze swoich dzieł.
8. Koncerty i przedstawienia publiczne:
Wraz z rozwojem sal koncertowych i teatrów publicznych muzycy zaczęli występować na koncertach biletowanych, zarabiając bezpośrednio na frekwencji publiczności.
9. Członkostwo w orkiestrach i zespołach:
Muzycy mogli zapewnić sobie stałe zatrudnienie, zostając członkami orkiestr, oper lub innych zespołów muzycznych, zapewniając regularne występy i wynagrodzenie.
10. Przemysł nagraniowy:
Pojawienie się przemysłu nagraniowego w XIX i XX wieku zmieniło krajobraz muzyczny, umożliwiając muzykom zarabianie na tantiemach ze sprzedaży płyt i potencjalnie zdobywanie międzynarodowej sławy.
Metody te ilustrują, jak muzycy przystosowali się do zmieniających się czasów, znajdując różnorodne sposoby zarabiania na życie dzięki swoim umiejętnościom muzycznym, czy to poprzez mecenat, występy publiczne, nauczanie, komponowanie, czy też zmieniające się możliwości oferowane przez przemysł muzyczny.